DREAM GIRL

UNANG NAKITA ni Ariel ang babae noong pangalawang araw ng pasukan. Second year college na ang binata ngayon na tubong La Union. Dahil mahiyain, bihira itong maglaskwatsa kaya iilan lang ang kakilala niya dito sa tinitirhang bahay ng kamag-anak sa Manila.
Wala ng ibang tricycle papalabas ng subdibisyon, kaya pilit na nakisabay ang isang dalaga na tila nagmamadali rin. Walang imik ang dalawa sa masikip na upuan. Mainit ang pakiramdam ng magkadikit na braso ng dalawa. Umiiwas sana ang dalaga, ngunit mahirap sa sikip ng kinauupuan ng bawat isa.
Maganda ang babaeng ito, lalo na sa sout nitong school uniform. Maputi, balingkinitan ang katawan. Maamo at makinis ang maliit na mukha nito. Nangungusap ang mga mata dahil sa natural at mahabang eye lashes, maliit ngunit mapula rin ang labi nito.
Si Ariel ay may malaking pangangatawan. Sa edad na 19, 5’10 ang tangkad nito. Basketball ang nagdala sa kanya dito sa Maynila, matapos kunin bilang varsity player sa pinapasukan niya ngayong university.
Pagbaba nila sa labasan, hindi nakatiis ang dalawa na sulyapan ang bawat isa. Pawang nakaramdam ng kilig ang mga ito, ng magtama ang mga mata. Ngunit pareho sinukluban ng hiya.
Wala man lang ni isang nagsalita kahit isang kataga,o ngiti na binitawan ng maghiwalay sila nang araw na iyon.
Si Ariel sa Jeep, ang babae sa taxi.
Mula noon, hindi na maalis sa isip ng binata ang mukha ng babae. Gabi-gabi sa pagtulog, ito ang laman ng kanyang isip.
Nung mga sumunod na araw, kung hindi man magkasunod sa labasan, tahimik silang nagaabang ng masasakyan. Gaya ng dati, binabalot ng hiya ang dalawa – kung sino ang mauunang magpapakilala o magsasalita.
Kahit sana ngiti man lang, kahit kunting gesture, upang makilala nila ang isat-isa,
Wala.
At dahil parang walang nangyayari tuwing umaga, tila naglalaho ang pag-asa na makilala nila ang bawat isa. Naging pangkaraniwan na lamang ang bawat umaga nilang animoy walang nakikita, tuwing magtatagpo.
Hanggang sa parang mas pinipili pa nila na iwasan na lang na magkasabay, magkatabi o kaya magkalapit. Nagin madalang na ang kanilang pagkakasabay ng mga sumunod pang linggo.
Makalipas ang dalawang buwan, hapon, sa Robinsons Mall, nakasalubong ni Ariel at babae taga subdibisyon nila. Ngunit may nakaakbay ditong binata. Hindi magawang lumihis ng daan ni Ariel dahil alam niyang nakita na siya nito. Diyahe nung araw nay un dahil ang dala ni Ariel ay groceries.
Binalot ng nerbyos at selos ang binata, lalo na ng makita nito na mas hinigpitan ng babae ang pagkakayakap sa kasama, na sandaling umirap pa sa kanya, ngunit kaagad ibinaling. May ngiti ang labi ng babae na para bang sinasabi sa kanyang mukha na…
‘TORPE’
Lungkot at hiya ang tumagos ki Ariel. Malakas kasi ang mensahe ng tagpong yun. Tila wala na silang pag-asa.
Sa kabila nito, ang babae pa rin ang laging laman ng kayang isip lalo na sa kanyang mga panaginip.
***
Alternate lang sa ngayon si Ariel para sa team nila. Ngunit marami-rami na ang nakakatawag pansin sa talent nito sa court. Mabilis na parang kabayo kung tamakbo ito, at mataas ang accuracy ng shooting power nito, kaya nakakitaan siya ng potensiyal ng coach. Sinasanay na lamang ito upang mas maging matatag sa bawat game. Bukod kina coach at sa ibang team, tawag pansin na rin si Ariel sa mga girls. Ilang buwan pa lang siyang nakikita sa mga practice – tila may ilang fans nang nagmamantiyag sa kanya, isinasigaw na rin ang pangalan nito tuwing may ensayo.
Nakakadagdag ito ng confidence sa binata, kaya pinag iigihan niya ang bawat laro. Kabilang sa mga nagmamasid sa kanya ay si Sara, PE teacher at moderator ng cheering squad.
***
25 na ngayon si Sara, may isang anak na babae. Apat na taon na ang nakararaan ng iwan siya ng boyfriend na walang paalam papuntang Florida. Nataranta ang lalake ng malaman na nagdadalang tao si Sara, kaya sa isang iglap, agad itong nagdesisyon na sumunod sa mga magulang sa US imbes na harapin at panagutan ang kasintahan. Magkahalong galit at hinagpis ang naramdaman ng babae sa sinapit nito, ngunit pilit na itinayo ang sarili upang ipagpatuloy ang pagbubuntis. Isinumpa nito na kahit ano pa man ang mangyari, kakayanin niyang labanan ang tadhanang sadyang iginuhit para sa kanya.
Mula ng mangyari ito, pansamantalang isinarado ni Sara ang sarili sa ibang manliligaw. Kahit naman kasi may anak na ito, marami pa rin ang nagkakainteres dahil sa ganda niya. Medyo payat ngunit maganda ang hubog ng katawan ni Sara. Maputi, balbon, at ang kutis nito ay parang porselana, dahil may lahing amerikana. Nakuha niya ito sa ina, na anak ng isang American-Filpino.
Nung araw na iyon, alas kuwatro na ng hapon, may ensayo ang team. Naki-jam si Sara ibang girls ng cheer squad na nanood ng ensayo. Magkakaibigan na ang turingan nila ng mga girls, at parang nakatatandang kapatid na rin ang pagtingin nila sa kanya. Sa mga larong kasama siyang nanonood, ikatlong pagkakataon na niyang napanood si Ariel na naglalaro.
Isa sa kasama sa grupo ni Sara ay si Shane, na kanina pa sigaw ng sigaw ng pangalan ni Ariel. Kaya nung hindi na nakatiis ang teacher.
“Shane.. relax ka lang..” Naka ngiti si Sara, habang hinahablot niya ang braso nito paupo sa bleacher.
“GO ARIEL, GO!!”
Sigawan uli ng mga girls na nanunood.
“Ang cute niya ma’am, pansin niyo ba?”
“Oo na, pero try to relax, di pa naman main event ah.. at tsaka, baka mamaos ka sa kasisigaw diyan..”
“Kill joy naman ni Ma’am, ya’an niyo later papakilala ka namin ki Ariel, makikita mo, super cute niya.” Ngumiti ito, at sumundot pa ng..
“Tingin ko, bagay kayo..”
Natawa lang si Sara.
Pagkatapos ng ensayo, mag aalas sais na, tatlo sa kasama ni Sara sa bleacher ang tumayo at lumapit ki Ariel, habang nag aayos ito ng mga gamit sa bag. Malayo ngunit tanaw niyang naguusap sila. Kasunod nito, nagpaalaman ang mga babae sa binata, saka bumalik sa kinalalagyan ng natitirang grupo nina Sara.
“Let’s go Ma’am Sara, punta tayo sa canteen, susunod daw si Ariel after shower..”
***
Nasa kalagitnaan ng miryenda ang mga girls, kasama si Sara ng dumating si Ariel. Preskong presko itong tingnan dahil sa bagung paligo ito.
“Hi, come.. join us..’ Sabi ni Alexandra. Isa sa tropa.
Kumaway muna si Ariel ngunit bakas sa mukha nito ang hiya, habang lumalapit sa kanila. Pinagmamasdan ang buong tropa na nakaupo sa pinagdikit na dalawang tables, lahat naka tingin sa kanya. Napansin niya ang medyo nakakatandang babae na kasama, kilala niya ito.
And seksing PE teacher.
Ito ang unang pagkakataon na makita niya ng malapitan si Sara. Kakaiba ang hatak ng pagkatao nito sa kanya. Bumilis ang pintig ng kanyang puso.
“Dito ka na lang..” turo ni Shane sa isang bakanteng upuan, katabi ni Sara.
Hindi agad umupo ang binata, tiningnan si teacher. Medyo iniyuko niya ang mukha tanda ng pag-galang, habang iniuusog naman ng teacher ang katawan upang maka upo si Ariel.
“H-hello..” Mahina ang boses ni Ariel.
“Sus mukhang mahiyain ka Ariel” Sabi ni Sara.
Napansin ni Sara na guwapo nga ang binata. Tahimik lang, ngunit malakas ang appeal.
Naupo ang binata sa tabi ni Sara, pero parang ingat na ingat. Hindi niya pinaligtas na masulyapan si Sara, kahit nakajogging pants, pansin kaseksihan nito sa maliit na beywang, at bilugang balakang. Medyo maliit lang ang suso sa loob ng maroon sweatshirt.
“Dapat sayo cowboy ka ha, favorite ka pa naman namin” Sabi uli ng teacher.
Nakangiti lang ang mga girls. Kwentuhan at harutan ang naganap sa mga sumunod na oras. Nakinig at nagmamasid lang ang binata, at sumasagot paminsan minsan kapag may nag tatanong. All the rest, nagin audience siya sa daldalan ng buong tropa. Gaya ni Ariel, tahimik rin lang si Sara. Panaka-naka’y sumusulyap ito sa binata. Ramdam niyang mabait ito.
***
Bagama’t laging binabalot ng hiya, nagkapanatagan ng loob ng mga girls, lalo na si Sara ki Ariel. May mga araw na magkakasama sila kadalasan pagkatapos ng practice ng mga ito sa gym. Si Ariel sa court, at sa danceroom, ang grupo nina Sara. Mataas ang respeto ng binata ki Sara, gayundin naman ang teacher dahil sa mga natatanging ugali nito, lalo na ang pagigin mahiyain. May sweetness sa mga galaw na gusto gusto ni Sara sqa kanya. Kalaunay nagin magkakaibigan na ang turingan ng mga ito.
Walang bisyo si Ariel ngunit hindi matangihan ang mga panahon na napapasama siya sa get together. Kasama ang ibang mga boyfriends’ ng ilan sa mga girls. Panatag naman ang loob nila sa mga sandaling pumupunta sila sa bar, manood ng sine, mag lakad lakad sa mall at kung ano ano pang gimmick.
Minsan, nagkayayaan isang sabado na pumunta at mag overnight sila sa isang resort sa Laguna. Sa walong na magkakaibigang babae, kasama na si Sara, apat ang nagsama ng kanilang boyfriends. Tanging si Sara, Alexandra, Shane, at Lyra ang wala. Excited and lahat ng makita ang malawak na pool, at ang mga native cottages with bed. Upang makatipid, tatlong rooms lang ang kinuha nila. Dahil medyo kampante naman si Sara, niyaya niya si Ariel na samahan na lang sila ni Alexandra sa isang room. Tatanggi sana ito, ngunit nagpumilit si Alexandra.
Sa ibang rooms pinaghiwalay ni Sara sina Shane at Lyra sa silid kung saan may kasama silang ibang lalake, upang magsilbing taga-bantay. Ayaw naman matsismis ng teacher na kinukunsente niya ang mga dalagang kasama, kaya minabuti niyang may chaperon ang mga ito.
May mga dala na silang pagkain, kaya nung sumapit ang alas sais ng gabi, masaya silang nagsalo-salo sa isang malaking kubo. Gaya ng dati, ingay, tawanan, tilian ang maririnig sa mga dalaga, na pinagmamasdan lang ni Ariel. Natutuwa siya mga kwento ng mga ito. Ganun din si Sara na aliw na aliw sa mga jokes ng mga lalakeng kasama nila.
Matapos magligpit ng mga pinagkainan, isinunod na inilabas ang mga beer in can. Tatanggi sana si Ariel, dahil parang wala siya sa mood pero binuksan na siya ni Gab, boyfriend ni Trixie.
Nasundan pa ito ng dalawang in can, kaya nung hindi pa niya halos maubos ang pangatlo, nakaramdam ng pagkahilo si Ariel. Parang bumigat ang kanyang dibdib, at kumapal ang kanyang mga balat. Kasunod nito nagpaalam siyang papasok muna sa silid. Kailangan niyang ipikit ang mabigat na mga mata.
***
Hindi niya alam kung anong oras na, ngunit ng buksan niya ang mga mata, naaninag niya sa kabilang kama na tulog na si Alexandra. Sa tabi ng malapad na kama ng dalawa, naka upo naman si Sara. Naaninag niyang naglilikot kamay sa likod ng malaking t-shirt na sout nito, hanggang sa makita niyang nagtangal ito ng bra. Nung mahiga na ang teacher sa tabi ni Alexandra, at nag kumot, ipinikit na rin ni Ariel ang mga mata upang ipagpatuloy ang pag tulog.
***
Muli siyang nagising nang makaramdam ng pananakit ng pantog. Kailangan niyang umihi. Dahil madilim, binuksan niya ang lampshade na nasa pagitan ng kama nila ng dalawang babae sa loob. Nananakit ang mga kalamnan niya, pero bumangon ito, upang magtungo sa banyo. Ilang sandali matapos makaraos lumabas siya sa banyo, napalingon siya sa dalawang babae na naka higa sa kama. Balot na balot ng kumot si Alexandra, ngunit, nakabuyang-yang naman ang posison ni Sara. Naka shorts ito at naka t-shirt.
Kitang kita mula sa ilaw ng lamp shade ang makinis at maputing mga binti nito. Sa bandang dibdib, naka usli ang mga suso sa loob ng t-shirt, at halata ang matulis na mga nipples.
Matigas.
Kinabahan si Ariel, mabilis na nagtungo sa sariling higaan, sabay sara ng ilaw. Pilit na iwinaksi sa isip ang nakita. At pilit na inaalis ang init na naramdam sa boung katawan.
~~~
Kitang kita niya sa isang malambot na kama, punong-puno ito ng mga rosas na pula, nakahiga doun ang isang dalaga. May sout itong kulay baby pink na long sleeves polo, ngunit naka bukas ang lahat na butones. Maliban dito wala na itong ibang saplot. Nakatitig ito sa kinatatayuan niya.
Walang kurap.
Kumagat ang labi ng dalaga. Namumula. Kaakit-akit. Inilabas ang dila at binabasa ang mga labi sa labis na panunuyo. Kasabay nito, dahan dahan, bumaba ang palad nito sa kanyang dibdib na natatakapan ng manipis na tela, marahan. Pinapaikot ikot ang dalawang daliri, hanggang sa sinasamyo ang kabuuan ng sariling dibdib. Tutok na tutok pa rin ang pagkakatitig sa kanya.
Nakita niyang iniaangat nito ang sout upang ipakita ang isang dibdib. Nakaramdam siya ng pagnanasa, hanggang sa sumilip ang isang maliit at mapulang nipple ng babae. Tayong tayo, naninigas. Pinagmasdan niya iyon, masusing ini-rehistro sa isip. Sinulyapan niyang muli ang mukha nito. Nakapang aakit ang mga mata. Hindi siya maaring magkamali, ito ang babae sa subdibisyon nila.
~~~
Biglang nagising si Ariel. Ngunit naka pikit pa rin. Nanaginip uli siya. Naalala niya uli ang babaeng nakakapiling niya lamang sa kanyang mga panaginip, halos gabi-gabi. Pinagpapawisan siya ng mga oras na iyon, at ramdam niya ang nagpupumiglas ng pagkakalake sa loob ng shorts. Medyo inabut ng libog, bigla nitong inililis ang kumot upang damhin ang matigas na tarugo. Halos mapunit ang brief nito sa nagpupumiglas na sandata, kaya ipinasok niya ang kamay sa shorts hanggang sa brief.
Ang sarap ng pakiramdam ng mahakawan niya ito.
Naguumpisa na siyang bumayo ng maalala nito kung ano kinaroroonan niya ng mga oras ng iyon. Bigla niyang binuksan ang mga mata at sumulyap sa kanyang kanan. Natutulog pa si Alexandra, nakatalikod. Ngunit mag isa ito. Ibinaling niya ang paningin sa kanyang paanan.
Doun, nakita niya si Sara, naka upo sa silya. Tahimik na nagmamasid, habang nasa itaas ng center table ang dalawang paa. Nangilabot sa takot at hiya si Ariel kung kaya’t mabilis itong bumalikwas upang tumaob sa kama. Tinakpan ang ulo ng unan.
Huli na ang lahat.
Kanina pa siya pinagmamasdan ni Sara, na nagising dahil sa mga impit na ungol ng binata habang natutulog. Nahuli rin nito ang naninigas niyang tarugo na kahit natatakpan ng shorts at manipis na kumot mailalarawan kang kalakhan nito. Natawa si Sara, dahil sa nasaksihan, naisip niya may ipagmamalaki ang binatang ito.
***
Buti na lang mabait si Ma’am, sabi ni Ariel sa sarili dahil wala itong binanggit, wala itong pinag kwentuhan habang nagliligpit sila ng gamit. Ilang sandali na lang, babalik na sila na Maynila, pero parang hindi makatingin si Ariel sa mata ni Sara. Ramdam iyon ng teacher, kung kaya nung maiwan sila sa kubo – – habang abala ang lahat sa pag impake sa sasakyan ng mga gamit nila – – tinapik ni Sara ang likod ni Ariel, na abala sa pag yupi ng mga ginamit na damit.
“Hey, cheer up.” Mahina ang boses ng babae.
Hinimas ng babae ang likod ni Ariel
“Don’t worry, its alright, come on..”
“Huwag kang mag alala.. Ok?”
Wala pa rin sagot si Ariel. Bagkus, humarap ito ng marahan, at nagkamot ng ulo. Halata pa rin ang nerbyos at hiya nito.
“Kaw naman, huwag ka ng mahiya, ok na lang yun, wala akong pagsasabihan, it’ll be our secret..”
Tumango si Ariel. Sa unang pagkakataon nung umagang yun, tumingin siya sa mata ni Sara. Alam niyang seryoso ito. Lalo na ng ngumiti ng matamis ang teacher sa kanya. Napansin niya tuloy ang magandang ngipin ni Sara, pantay na pantay at maputi.
At ngayon niya lang napansin ang mga mata. Kulay brown.
Muli siyang nagkamot ng ulo saka bumungad ng…
“Nakakahiya..” Mahinang bulong ni Ariel, ngunit napangiti ang binata.
Ilang saglit pa, natawa na rin si Sara.
Ang tension ay nauwi sa parang masayang tagpo ng biglang maghalakhakan ang dalawa. Natigil lang ng biglang may magsalita sa likuran.
“O, ano bang nangyari sa inyo Ma’am?..” Si Trixie, mukhang naguguluhan, kung ano ang dapat ikatuwa ng sandaling iyon.
***
Nakilala ni Ariel si Trisha, ng minsan isama ito ni Sara sa school. 3 years old na ang anak ni Sara, pero madaldal na ito. Kung ano anon a ang ikinikuwento. Iniwan sandali ni Sara si Trisha kay Ariel sa PE office, upang dalhin ang ilang documents sa kabilang building.
Ngunit pagbalik niya, kakaiba ang naramdaman ni Sara sa nasaksihan. Nakatulog kasi ang anak nito, na kalong kalong at nakayapos ito ki Ariel. Himbing na himbing ang bata na mukhang panatag sa pagkaka-karga sa binata.
Nung oras na iyon, habang nakasandal sa pinto, medyo naluha si Sara sa tagpong ito. Ito kasi ang parang kulang sa kanilang mag ina, ang makaramdam ng tatay si Trisha – – na kung bakit ay mapait na ipinagkait sa kanila.
‘Shhhh’ Mahinang senyas ni Ariel.
Nakahawak ang dalawang kamay ni Sara sa dibdib, at ngumiti. Wala mang narinig na boses subalit alam ni Ariel kung ano ang binigkas ng mga labi nito.
‘Thank you.’
***
Inayos ni Sara ang pagkakahiga ng anak sa sofa ng office. Himbing na himbing ito habang hawak si ‘Faith’ – – tawag ni Trisha sa kanyang teddy bear. Hinarangan nila ng upuan upang hindi malaglag ang bata, saka sila lumabas, malapit sa may pinto. Naupo sila sa sahig ng gym, habang pinagmamasdan ang ilang na naglalaro sa unahan ng badminton.
“May mga pamangkin, ka ba?” Tanong ni Sara
“W-wala Ma’am”
“Ba’t parang sanay ka sa mga bata, napatulog mo agad si kulit..”
“Di ko sure, pero parang nagin mag friends kami” Tugon ng binata.
“Mahilig ka ba sa mga bata?”
“Ok lang, Oo siguro..”
Magtabi silang naka upo, mukhang nag isip ng saglit si Sara.
“Architect yung father ni Trisha, sayang di man lang niya nakita..”
Nakinig si Ariel. Marami siyang gustong itanong, ngunit parang mas maganda kung makikinig lang.
“Ewan ko kung bakit parang sa tingin ko talagang hindi ako minahal ni Freddie.” Sabi ni Sara.
“I thought we have something..”
“I thought we understand each other..”
“Ah shit.. he don’t deserve us..”
Nararamdaman ni Ariel ang pait na nadarama ni Sara. May galit ang bawat pagbigkas nito habang ibinabahagi sa kanya ang kanyang nakaraan.
“And I don’t deserve this..” Medyo garalgal na ang boses ng babae.
Nakatingin lang sa malayo si Ariel, walang imik. Dama niya ang lungkot ni Sara.
Naramdaman niya na lang, nakahawak ang kamay ng babae sa kanya.
Sinuklian niya ito.
Mahigpit.
Habang nakatungo si Sara sa sariling mga tuhod. Narinig ni Ariel ang mga munting hikbi. Mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay babae. Ang sandaling iyon habang parang naghahanap ng karamay ang babae, tinutusok rin ng mga maliliit na karayom ang puso ni Ariel, sa kirot na nararamdaman ni Sara.
***
Nagiisip ng malalim isang umaga si Sara sa office. Mag-isa lang siya, nakaupo sa swivel chair, nakaharap sa bintana habang pinanonood ang mga ulap sa kalangitan. Isang buwan na mula ng tagpong iyon sa anak niya at ni Ariel, namuo ang kakaibang naramramdaman ng babae sa binata.
Pilit niya itong nilalabanan. Hindi niya gusto ang ibinubulong ng kanyang puso sa kasalukuyan dahil hindi ito ang sagot sa kanyang kalungkutan. Magiging mitsa ito ng panibagong suliranin, kung hindi niya pipigilan.
Kailangan niyang gawan ito ng paraan.
Natauhan siya ng may kumatok sa pinto. Alam niyang nakabukas ito, kaya ng humarap siya sa pintuan, bigla siyang nanlamig dahil ang naroon ay si..
‘Ariel..’